bir de derlerdi “-bu dünya fani”
“-yok dünya değil de
insanlar fani”
oysa; kim gelmiş de dünyaya kalmamış izi,
bir ağacın gövdesi,
dalları,
yaprakları,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Evet her gelip-geçen bir iz bırakmıştır şöyle yada böyle ama o izin kaçtanesinin içinden yarınları aydınlatacak bir ışık yansımaktadır . Evet gerisi hikaye . Kutluyorum ...
değil mi, fani olan insanlığın dünyevi yolculuğu...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta