Minnet etmem ben Şiiri - Birkan Demirci

Kar içinde açan güle dönüp yüz sürmem.
Eğri yola düşüp de kimseye kul olmam.
Doğru bildim yolumu Hakk’a verdim özümü
Yoldan çıkaran söze, söylenip durmam ben

Bugün ne verdiyse Hak, şükür deyip yerim .
Yarın için kaygıyı gönlüme bile sürmem.
Dünyanın malı mülkü bir rüzgâr misali
Helâl lokma varken harama varmam ben

El açmam sultanına, diz çöküp durmam ben
Mazlumun ahı varken zalimi görmem ben
Rızkımı veren Allah, kul ne bilir payımı
Canımı alsa bile kula minnet etmem ben

Dervişliktir yolumuz, eğrilik bilmez amel.
Sırat gibi incedir, sapmaz bizim emel
Allah’ın adını sancak edip başıma
Fani tahta, tacına gönül minnet etmem ben