Minnet
Ölüm; Ne hoş selamlı bir mana
Gözlerimi hapis kılan rana
Bir gül kokusu düşmüş ki tana
Tez öldür gecemi, kıy bu cana
Kıy ki ruhumda uyansın sabah
Tamah eder gönlüm bir huzura
Bir kıble arar bir de namazgâh
Rabbe varır üflenmeden sura
Artık cehalete kaymış hizan
Senin yargın şaşar da ya mizan
Saymam kendime makberi Fizan
Hiç ölmeden canlanır mı insan
Beni bekliyor ise yaradan
Kan değil aşk damlar o yaradan
Bir cana canan, yâri yaratan
Aşka medet akıtır yaradan
Kayıt Tarihi : 28.3.2017 22:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!