Otuz minik göz
Korkak ağlamaklı.
Yanakları al al
İlk günleri sancılı.
Diken üstündeler,sınıfa yabancı..
Minicik yürekleri hep birden atıyor
Dönüyor saatin çarkları..
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bir öğretmen olarak şiirinizi gıptayla okudum... Sınıfın havası bana kadar geldi... Kalkan elleri tuttum, yumuşacık... Gözlerindeki 'soru işaretlerini' yakaladım, tebessüm ederlerken...
Ve ardımızda hep o 'MAVİ GÖZLER...' Bizimle işliyordu dersimizi... Bizimle mutluydu her soruya cevap geldikçe...
O resimler bile tartışma konusu yapılıyorsa... Sınıfımızdaki 'koskoca boşluk' nasıl dolar?
Kutlarım Öğretmenim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta