Milat Şiiri - Muhammed Onur 2

Sırtımdaki hançer artık bir izdir sadece,
Karanlığı tükettim, bitti o uzun gece.
Kimin ne bıraktığı değil, benim ne bulduğum,
Önemli olan artık, küllerimden doğduğum.

Yıkılan köprüleri ardımda yakıp geçtim,
Zehirli sofralardan sükûneti seçip içtim.
Dizlerim kanasa da yürümeyi öğrendim,
Ben en büyük savaşı kendi içimde yendim.

Bakışlarım ufukta, geride toz duman var,
Gönlümün bahçesinde şimdi yeni bir can var.
İhanetin yükünü sahibine bıraktım,
Ben kendi nehrimi en berrak yöne akıttım.

Kırık dökük her parçam birleşti bir bütüne,
Güneşle sözleştim ben, bakmıyorum düne.
Yol uzun, menzil uzak, içimde hür bir rüzgar,
Önümde açılmayı bekleyen bir ömür var.