Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Umursayan yok!


Herkes bir başına kendi derdiyle
Kıvranıp dururken umursayan yok!
Toplum yozlaşırken her bir ferdiyle

Unutma unutturma,

Devşirilmiş kardinal, komutunu verince!
Gerçekler zahir oldu, müsamere bitmişti
Gözü dönmüş caniler, bir doları görünce
Namus haysiyet vatan her şeyini satmıştı

Unutmaz!

“Hafıza-i beşer nisyan ile maluldür” ancak
Bu vatana vahşet dehşet salanları unutmaz!
Türk milletti iyi bilir pusuda bekler alçak
Sinsi akrep, çıyanları, yılanları unutmaz!

İnsanlık çalkantılı bir dönemden geçiyor
Rehbersiz yol alırken önümüzü unuttuk!
Kitabı düsturu var, bakmamayı seçiyor
Pusulayı kaybettik yönümüzü unuttuk!

Duyduğun şeylere kafanı takma
İnsanlar ne olsa der uşağım der
İnsicam değişti hayretle bakma
Bunun bilincine er uşağım er

Kupkuru ekmeği, bulsaydık eğer
Sarıp da giderdik dağa uşağım
Tuzlu kokmuş peynir en büyük değer
Dürüp de giderdik bağa uşağım

Uşağum 104.

İnsanlarla geçinmek hem basittir hem kolay
Bamteline dokunma gerisi mühim değil!
Saygın kişi olursun kimse de etmez alay
Bir işaret takınma, gerisi mühim değil!

Uşağum 105.

Her başına gelenden mutlaka bir ibret al!
Şerde de hayrı düşün demeden “vay” uşağum!
Telaşa kapılmadan her dem soğukkanlı kal
Her şeyi çözemezsin zamana “yay” uşağum!

Uşağum 105.

Milletlerin tümü bize düşmandır
Biliyorsan uyan artık uşağum!
Boş verenler neticede pişmandır
Oluyorsun uyan artık uşağum!

Uşağum 107.

Söz sahibi olmuş haramzadeler
Haddi hududunu, aşar Uşağum!
Sağlam temelleri sarsıp zedeler
İçimizde şeytan yaşar Uşağum!