Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Karadeniz!

Yolu kim düşerse Karadeniz’e
Doğaya bakanı hayran bırakır!
Merak eşlik eder iradenize
Dağlara çıkanı hayran bırakır!

Karadeniz insanı yaz boyu çok çalışır
Kışın rahata erip mutlu olur yuvası
Soğuktan korunmanın yollarına alışır
Evleri sıcak olur, tezektendir sıvası

Karadenizliler!

Karadeniz insanını düşünün
Şakaları bambaşkadır onların
Kargadan tut gökte uçan kuşunun
Sakaları bambaşkadır onların

Ne güven var ne emanet
Kardeşlik can çekişiyor!
Ne vefa var ne adalet
Bize bu mu yakışıyor

Katakulli yapanlar!

Düşmanının düşmanına dostum der
Hasım olan başka neden aramaz!
Kılıf bulur demokrasi kastım der
Davası yok başka cümle kuramaz!

Kaybedenler!

Kim yalan söylemeyi, yalanla iş görmeyi
Kendine kâr sayarsa, işte kaybeden odur!
Kopyala kes yapıştır, sever haber vermeyi
Nakleder ne duyarsa, işte kaybeden odur!

Kendimle hasbıhal!

Bırakınız beni kendi halime
Yazdıklarım hasbıhaldir kendimle
Kalemimi aldığımda elime
Dizdiklerim hasbıhaldir kendimle

Kim ne derse desin algıya kanma
Hakk’ın yanında yer alanlarla ol!
Düşman içimizde, uzaktır sanma!
Her an teyakkuzda olanlarla ol!

Kendine dön gencim!

Çeteler,mafyalar muzak kurdular
Senin geçeceğin yolda durdular
Esrarla, içkiyle seni vurdular
Onlara uyarak aştın bendini

Ömrünü harcama özünden ırak
Boşuna üzülüp canını sıkma
Zikzak edenlerin peşini bırak
Ataların kutlu yolundan çıkma