Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kah esirim kah özgür, kah bir altın kafeste
Kah taş gibi yedi kat Sema’dan düşüyorum
Gaf dağı, denizleri geçerim bir nefeste
Hayalde hudut olmaz dağları aşıyorum

Sürekli takipteyim elimden kalem düşmez

Sürekli Yazarım!

İsteyen ders alır isteyen almaz
İnsan ömür boyu alışmaktadır
Aklıma geleni yazmazsam olmaz
Beyin rahat durmaz çalışmaktadır

Suretler insan gibi gönüllerde canavar
Birçoğunun aklında tilkiler dolaşıyor
Evladını boğacak kadar nice ana var
Mazlumların feryadı semaya ulaşıyor

Su yüzünden…….Vezn-i aher

Cehennemin yakıtı taş bu yüzden dağlar ağlar,
Yakıtı taş olduğundan ağlayıp sular çağlar,
Bu yüzden ağlayıp bize bu suyla hayat sağlar
Dağlar ağlar sular çağlar hayat sağlar bu devran

Batakçı, hilekâr pusuda yatar
Sinsi çıyanları, yılanı sayma!
Kemire kemire haramı yutar
Faizci, tefeci, çalanı sayma

Sonradan görmeler!

Helalinden gelmeyen mal azdırır
Bunlardandır faiz, rüşvet alanlar
Yeryüzünde ben’im diye gezdirir
Umursamaz, ölse geri kalanlar!

Son şiir…

Şiir defterim dolmuş dürüyorum burada
Heceler soluğumdu, havaydı benim için
Elli bir sene olmuş, duruyorum burada
Şairlerin mekânı yuvaydı benim için…

Ya ölümden ölüm seçin, ya kaçın
Hiç olmazsa başınızı kurtarın
Ya bir beyaz bayrak açın, ya kaçın
Hiç olmazsa leşinizi kurtarın

Sahibiniz tasmanızı bağlayan,

Son zamanlar insanlık!

Aç gözünü ey gafil, sağına soluna bak!
Görmez misin Irak’ı, Suriye’yi Mısır’ı?
İnsanlığın düştüğü şimdiki haline bak!
Yüzde doksan dokuzu bir şeylerin esiri!

İnekler doları ot diye yutmuş
Sütü on beş lira oldu böylece
Çıkarcılar her bir köşeyi tutmuş
Etraf üçkağıtçı doldu böylece