Mihnet olur diye geçmem namert köprüsünden!
Kamilleşmek için geçtim hayatın en kavi törpüsünden!
Koyun postuna bürünmüş dost görünmektense,
Aslan olur dalıp geçerim mertçe aslan sürüsünden!
Mihnet olur diye içerim boz bulanık kurtlu sarnıç sularını!
Mecbur olsamda bırakmam elimden nefis atının yularını!
Yeter ki helalinden olsun kuru ekmek bile kafi!
Almaya çalışırım yüreği güzel insanların dualarını!
Mihnet olur diye kavrulurum kendi yağımda!
Üzülüp gam yemem baykuşlar bile tünese bağımda!
İnsanlıktan nasipini almamışların yanında gecelemektense,
Zemherilerde çadır açarım mutavazi gönül dağımda!
Mihnet olur diye oturmam sonradan görmüşlerin sofrasına!
Büyük bir iştahla yerim soğanı bırakıp ekmeğin arasına,
Ağzım koksa karnıma girse bile şiddetli sancılar!
Tenezzül edip gitmem insanlıktan nasibini almayanların kapısına!
Mihnet olur diye her olur olmaza etmem eyvallah!
Yerin göğün gerçek sahibidir ancak her şeye kadir olan Allah,
Kimin arabasına binersem onun türküsünü söylemem!
Bunların aksini yapanlar ahir ömürlerinde bulamazlar felah!
17/Eylül/2009
Kayıt Tarihi : 17.9.2009 14:17:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!