Uzun yolların müdavimi değil miyiz hepimiz? Neden kendimizi yürüdüğümüz yol da bu kadar yalnız hissediyoruz? Neden bu kadar, kırıp, incitip, yıkıp, yok ediyoruz birbirimizi ve yüreklerimizde taşıdığımız o güzel sevgiyi? Nihayetin de yolun sonu bir avuç toprak ve üzerine kurulmuş gösterişli, beyaz mermerden yapılan boyumuz kadar bir mezar değil mi?
~oya erzurumlu~
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta