Kongar Şiiri - Ardahan Ertan

Dimağım ırak senden, düşten ve nefesten
Meramım var lakin,dinler misin yürekten
Güneş kadar güzelsin naif,zarif, ince
Ayzıt eşliğinde gönlüme düştüğünde

Yollar boğulup gider ufkun çizgisinde
Hatıralar pekişir ölüm sekliğinde
Varlık gaye bulur teninin eşliğinde
Yaşamın gizini bulurken gülüşünde

Aşk bende bir dem, ödine açığa vuran
İşitir misin sana tamağdan haykırsam?
Günler bana esaret, yoklukla ışıyan
Sensizlikte lâlım umutsuzluk prangam...

Gün kul oldu açmağı pek zemheri hilal
Her gülüşün bora ekseriyetle celal
Kurmaya ne hacettir tüm istekle hayal
Erlik'in düşleri peşimde behemehal

Acun yekten azaptır, hürlükse bana yas
Matemlerde gizli varlığı kendine has
Bir tül ki aralasam bütün buyruklar az
Bu gayretin hükmüne yürekler dayanmaz!