Mey Şiiri - Ali İhsan Aktaş

kadife bir mahfazadan parlayan altın misali ışıldar
tanrılara sunulan kadehlerde

hayatın metamorfozunda
yaşayan töz gibi
esrik esintisi gelir baküs şehrinin
eski bir ören mahzeninden

yıllanmış anılar gizler
kırmızımsı ahenk içinde eskiyen,
eskidikçe değerlenen
küf tutan mantarların altı

toprağın demiyle tavlanır devek
bağbozumu zamanadek
karaca gözleri gibi balkır
güneşin hüzmesiyle
sunar ab-ı engür suyunu.

dionysos'un çizmesi gezinir
beton havuzları dolduran salkımların üzerinde
ayrışır şıra cipreden
damıtır kara salkım suyunu
tadı arıları coşturur ballı karaların

'kimler konaklamadı ki
bu dünya denen dönel handa
doldurda içelim saki
şu kısacık konuklukta
ne sana kalır bu dünya
ne de şu serhoş kuluna
bir meylik muhabbet eyle
canım şarabın aşkına.'

09/07/2007