Nasıl buluşacağız seninle ey sevgili,
Görüşme günümüzü sadece sen bilirken,
Çevremde kol gezip; sen beni görüp,
Ben seni hiç görmez iken ?
Bu yapılan bana haksızlık değil mi ?
Ben sadece sana aşık iken;
Senin tüm insanlara ölüm öpücüğü kondurman,
Ben sıfır iken senin hep bir olman.
Cümle insanlar senden söyleşir,
Senden korkar; seni bekler,
Herkes gibi bende beklerim ey sevgili,
Ne zaman geleceğini hiç bilmeden.
Bekliyorum o sırlı görkemini,
Korkunç musun yoksa bir ışık mı ?
Tırpanın var mı yok mu ?
Tasvirlerde ki gibi misin ?
Sana sorum öyle çok ki...
Kimi sana ölüm diyor,
Her dinde gelişin başka,
Benim için bambaşka,
Hasretle çekiyorum seni.
Senin beni özlediğin gibi,
Bana bağlı olan ipini,
Asla bırakmıyorum,
Bırakmam ne mümkün ?
Hayata sarıldığım gibi:
Daha sıkı sarılıyorum sana.
Ahvalim böyle işte sevgili,
Herkes gibi bende;
Bekliyorum seni,
Gelmeni, gelmeni ve görüşmemizi.
Kadir KİRAZLI
9 AĞUSTOS 2025
Kadir Kirazlı
Kayıt Tarihi : 12.3.2026 00:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!