Mevsimsiz Papatya.
Kar yağar, dünya sessizliğe bürünür, Fırtınanın en sert rüzgarı eserken. Senin varlığınla buzlar çözünür, Bir ışık yanar en karanlık köşeden.
Bizim aşkımız, o beyaz kar altında, Donmuş topraktan çıkan bir direniştir. Mevsimsiz açan, narin bir papatya, Zamana ve kışa inat, bir geliştir.
Güneşsiz günlerin gizli armağanı, Her yaprağında umut taşır bize. Kırılmaz, bükülmez sevginin fidanı, Açarsın daima, kar düşse de dize.
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta