Vakit nihayete ermeden gelsen mevâ
İçeri buyur ederim, serde ahde vefa
İstemem mülkünü kepaze dünyanın, bir avuç tuz ile çalsan kapımı
Allah biliyor ya vallahi unuttum ahımı
Yedi bin yıldır beklemiş gibiyim seni mevâ
Yitirdim kalan son parça ümidimi, bu bana reva
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta