Üstümde eski bir palto ve saçlarımı şekillendiren damlalarla yürüyorum,
Gözlerimi kısıyor sokak lambasının loş ışığı,
Aklımda ise iki çift ela namlu,
Nişanı çekti bana aydınlattı kalbimdeki ışığı.
Yolum çok aydınlık ve sessiz,
Yalnız değilim gökyüzüde benim gibi hüzünlü,
Üstüme döküyor gözyaşlarını damla damla,
İkimizinde derdi kül rengiyle,
Birimizinki duman külü Birimizinki sevda gülü.
İnsanlar senin derdine yağmur dedi,
Bir düş gibiydi o zamanlar,
Sadece mutlu, mesut anlar kaldı aklımda.
Evet, çocukluğumdan bahsediyorum,
Kin nedir, öfke nedir bilmeyen çocukluğum.
Belki de şu anki yaşam bir rüya,
Annem kaldıracak beni sabahın altısında.
Ufukta bir mutluluk var,
Mazlum seslere çok ırak.
Tüm dünya bu çığlıklarla dolu,
Batı’yla yetinme, doğuya da bak.
Bölgeler doldu kanla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!