İçimden seni aramak geldi dostum
Bilmiyorum şu anda neredesin,
Ne yapıyorsun
Bir his doğdu içime
Sanki seni aramam gerekiyormuş gibi
Sabahın vakti gün batışını izliyorum
Akşamın vakti gün doğuşunu izliyorum
Birbirinin tersi oluyorlar
Bilmiyorum neresindeyim dünyanın
Bildiğim tek şey
Sonunda
Sevgiyi gömdüm bir akşamüstü
Hem de herkesin bildiği bir yere
Toprağın arasına
Üstünü de güzelce kapattım
Bu yoldan geçerken ben
Çimenler gördüm
Üstünde çocukların oynadığı
Ezilmeyen eksilmeyen bozulmayan çimenler
Kan ter içerisinde kalmış
Yağmur yağıyor
Yalnızlık altına gizlenmiş
Herkesin elinde bir şemsiye
Onları ıslatmıyor damlalar
Ama ben şemsiyenin altındaki çizgileri görebiliyorum
Delip geçiyor hepsini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!