fısıldayınca adını
meşgule düşüyordu
vuslatlar
sarılmalar ıslak
ve gölgesizken
dozu yarılanmış ayrılıkların
bağımlısıydı kalbim..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiir denizinde ,duygu rüzgarınız eksik olmasın,yelkeninzi hep dolu olsun şair..
sevgi ve hasret.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta