Mesela Şiiri - Gece Gözlü

MESELA

Yapacak ne çok şeyimiz vardı oysa...
Rüzgârı birlikte dinleyemedik mesela.
Bir sahil yolunda aynı dondurmayı paylaşamadık.
Yağmura yakalanıp kahkahalarla ıslanamadık.

Bir bankta omuz omuza oturup, hiçbir şey söylemeden birbirimizin gözlerinde kaybolamadık.
Acıyı paylaştık...
Yalnızlığı da.
Hasreti de.
Ama bir "biz" olamadık mesela.

El ele yürüyemedik.
Parmaklarımız birbirine alışamadı.
Sana doya doya sarılıp, kalbimin sesini omzunda susturamadım.
Yine de gözyaşlarımız aynı yerden aktı.
Hüzünlerimiz aynı gecede büyüdü.
Hayallerimiz aynı gökyüzüne bakıyordu.
Dualarımız bile birbirine benziyordu.

Ne çok isterdim...
Kırmızı bir şemsiyenin altında sana sokulmayı...
Bir bankta başımı omzuna yaslayıp saçlarını usulca okşamayı...
Kulağına yalnız sana yazılmış şarkılar fısıldamayı...
Ve zamanın, senin yanında durmasını dilemeyi.

Belki de bu yüzden...
Baktığım her yerde seni görüyorum.
Yağmurun ilk damlasında sen varsın.
Rüzgârın en ince uğultusunda...
Dağların sisinde...
Hanımelinin kokusunda...
Yaşlı bir ağacın sessiz gövdesinde...
Soğuk bir taşın sabrında...
Sen hep oradasın.

sen yalnız sevdiğim adam değilsin...
Sen huzurun adısın.
İçimde dinmeyen özlemsin.
Nefesime karışan hayat,
Kelimelerime anlam veren en güzel cümlesin.

Şimdi yalnızca tek bir hayali büyütüyorum içimde...
Bir gün...
Hiçbir ayrılığın yetişemeyeceği bir günde,
Ellerin ellerime kavuşacak.
Ben gözlerine bakıp yılların susturduğu bütün sevgiyi tek bir tebessümle anlatacağım.

"Meğer bütün bekleyişler, sana varmak içinmiş..."
İşte o gün,
Bugüne kadar yaşayamadığımız bütün "mesela"lar,
Birer birer "iyi ki"ye dönüşecek.