Mertlik Sözü Şiiri - Sadık Kocabaş

Kendini dev sanan bir kuru gölge,
Aslın bir zerredir, neylesin belge?
Namertle bir olup kurduğun bölge,
Yıkılır başına, ferman sökülmez.

Çarkın döner sanma, kırılır dişin,
Haramla yoğrulmuş her gizli işin.
Mertlik meydanında çatılır kaşın,
Eğri bükülemeyen yola dökülmez.

Sözün pazarında hileli kantar,
Zehirli dilinden dökülür mantar.
Girdiğin o delik sanma ki kurtar,
Hakk'ın divanında boyun bükülmez.

Tilki kurnazlığı sökmez aslana,
Sırtını yaslama çürük bir hana.
İbret almaz mısın bakıp cihana?
Arsızın evine rahmet dökülmez.

Dertli Kalemsiz Şair, vurdu mührünü,
İçinde saklama o kirli zehrini.
Görürsün elbet sen Hakk'ın kahrını,
Mert olanın sadası yere dökülmez.