Taziyeler almış başını gidiyor,
Gönlüm çaresizliğiyle kala kalıyor,
Sensizliğin sen olduğu yerde kelimelerde tiz,
Seni hatırladığım her yerde bir iz oluyor.
Çok olmadı göçtüğünden beridir kalbimdeki yerin,
Yardan uzaksa bu kalp neyleyim hasreti?
Ansızın aklıma gelir derindeki kasvetin.
Rengârenkken yüreğimdeki hâlin,
En büyük kâbusum oldu sessizliğin.
Nasıl olur anlatamam, tek bildiğim senin haricinde her şey yalan.
Ne vakitten anladım ne de geçen zamandan,
Ömrüme ömür biçildi 27 yıldan.
Yaşadığımı sandım fakat sanmakla kala kaldım,
Ben yalnızca yaşamaya çalışan zavallı bir insanım.
Gözlerim gibi geçmiş bedenim kendinden,
Esir alınmış ruhsuzun tekinden.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!