Yıpranmış eski bir defter sayfasında
kurşun kalemle çizilmiş bir saksofonun
yanına not düşülmüş bir kent adı
Olarak tanımlıyorum seni öperken
yüzün yüzüme deymiş mi deymemiş mi sorma
yeryüzüne inen iki kar tanesi gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Küçük İskender ve özgün şiirleri.. yorum yapılamayacak kadar özgün ..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta