Menuet Şiiri - Murat Fermanakgun

dağılıyor acı-
u-mutsuzluk bir kanyon dolusu
- bu nasıl yalnızlık!!!
dinliyorum seni temmuz'da
gözlerin belki
saçların agustos gibi belki menuet
sadece konuşalım-anlaşılmamız sorun değil....

II.
eh!!!
ne cok konustuk
ne cok anlattın kendini!!!!vakit var
sen en cok sevdiğin şeyleri - ofkeni
asık olmussun- olsun
- ikimizin de anlatacak ne cok şeyi var
ama garson kalkmamız için uyarıyor
dışarıdaki masalar toplanmış-
...
neyse problem değil

I.
sonra ben-
- baksana menuet!!!
eve yürümemiz mi gerekiyor???
yol kısa-insanlar koşuyor-5 dk sonra
durakta(- içimde) toplanmış kalabalık -
kanyon dolusu umutsuzluk var dedim ya!!!
onemsiz- yürüyelim
yürüdük-
konuştuk-
- bu çiçek sadece geceleri mi açıyor???
- evet
çiçekler...
-eve geldim m
- tekrar görüşmemiz
önemli değil...