Öyle özledim ki
Buram buram
Memleket tütüyor burnumda!
Gurbet bırakmıyor
Ama neylersin
Sisle tutuyor havayı, gökyüzünü
Çığ düşerken çiğ düşüyor gözlerime
Her gece düşünmekten
Kırağı düşüyor saçlarımın saçaklarına
Kır renkli kar beyazı ömrümün baharında
Ayazda buz tutuyor ellerim alaz alaz
Doruklarını düşlüyorum şimdi memleketimin.
Ne zamandır gideceğim
Gitmesine ya!
Misafir niyetine değil bu kez
Diyorum ki
Kalabilsem dört mevsim
Hiç değilse
Bir kışı daha geçirsem köyümde
Vallahi de ölmeyeceğim!
Çiçeklere karışsa bir daha gözlerim
Öyle ölüme ölüm, demeyeceğim
Menekşeler, her bahar...
Sadece
Menekşelerle açmak isterim.
Kayıt Tarihi : 21.09.2004 13:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Esma Özdemir
Öyle ölüme ölüm, demeyeceğim
Menekşeler…her bahar
Sadece menekşelerle açmak isterim.
Şiirin çok güzel. Kutlarım. Mehmet Nacar
Öyle ölüme ölüm, demeyeceğim
Duygu harika .Selamlar
TÜM YORUMLAR (5)