Memleket Hasreti Şiiri - Rasimin Günlüğü

Gönlümde tütüyor köyün dumanı
Gurbette tükettim koca zamanı.
Görmezsem ölürüm o tozlu hanı,
Toprağın kokusu burnumda tüter.

Kuytu bir ormanda solan bir yaprak,
Bağrını açıyor bekleyen toprak.
Gurbetin yolları karanlık, ırak,
Hasretin dumanı tütüp de biter.

Suları serindir yayla düzünde,
Huzur eksik olmaz ana yüzünde.
Bir sevda gizlidir her bir sözünde,
Gözüm o dağların ferinde biter

Çoban kavalında gizli bir efkar,
Zirvesi dumanlı o koca dağlar.
Beni bu şehirde kim duyup anlar?
Yalnızlık bağrımda dert olup biter.

Kızıl bir ufukta yorgun bir duman,
Dolanır boynuma geçtiği zaman.
Ruhumda hayali dermansız aman,
Kül olan ömrümü savurup biter.

Zalim bir hasrettir gönlümü vuran,
Gönlümü hicranla amansız buran,
Suskun bir feryattır köyümde duran.
Hasreti böğrümü bürüyüp biter.

Solgun bir vuslattır gözümde kalan,
Maziye gömüldü, gerçeği yalan.
Ömrüme sinerek eyledi talan,
Efkârın dumanı tütünce biter.

Sılamın kokusu sinmiş bir mendil,
Yaralı gönlümde susmayan kandil.
Gurbetin lügatı bambaşka bir dil,
Ömrümü sessizce öğütüp biter.

Gecenin uykusu gider hep benden
Ruhumdan ayrılır bu yorgun beden.
Veda busesi dökülür göğünden,
Vuslatın mumları sönüp de biter.

Yollara serilmiş gurbet yarası,
Düşünce gönlüme sıla sırası,
Bitmiyor içimde o kalp ağrısı,
Hasretin yükü de ölümle biter,