Sayısız yaşadığım
Depremleri
Unuttum,
Bir sonraki
Bir öncekini
Unutturdu.
Zamanın gölgesi
Düştü
Bu akşama
Oturup düşündüm,
Neler sığmış
Küçük yaşamıma.
İri yeşil gözleri
Ağladığında kızarır
Safça bakar insana,
Hastalarının limanı olur
Merhameti çok fazla.
Öyle yetiştirildik sonuçta
Adım adım,
Yavaş yavaş,
Giriyor iç içe,
Bitsede devam ediyor.
Hayatları tiyatro gibi,
Akşam güneşi yinelenince
Sıkmaya başladı zincirler
Bilekteki damarları,
Açık yeşilin maviliğinde
Kuru pembenin beyazlığı
Seni anlattı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!