bak, seni kaybettim gecenin mavisinde
belki de kayboldum gözlerinin renginde
aradığın ben değildim aşkın derinlerinde
bu ihanetin sana yakışmadığının bilmişliğinde
sustum,
konuşmak işe yaramıyor mahiyetinde
üzüntünün yanında mutluluklar da olur dendi;
aklım, ruhum hep mutluluk denileni bekledi;
beklemek yetmiyor gitmen lazım dendi;
boyun eğildi, gidildi
fakat mutluluk zannettiğimin dahi içinden üzüntü çıkıverdi.
düşünüyorum da bu mutluluk bir bana mı rast gelmedi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!