Meleğim Şiiri - Doğukan Atıl

Günaydın meleğim
Gene sana yazıyorum
Her zaman ki gibi
Yalnızlığın ortasında üşüyorum sanki
Hava ne kadar sıcak olursa olsun
Sol tarafım hep üşüyor anne
Gün boyu her zaman aklımdasın
Çaresizce boyun eğiyorum kadere
Bu böyle devam etmez ya
Son bulur bu özlem
Dayanılması cok zor be anne ama ben dayanıyorum
Babam kardeşlerim bana bırakmıs olduğun emanetlerin
İçin dayanıyorum...
Hasretin çöküyor omuzlarıma ama
O yükü taşıyorum
Akşam evimin yolunu tuttuğunda sen geliyorsun aklıma
Gene sen açmayacaksın kapıyı bılıyorum
Titriyor gene sol tarafım
Sölesene baba bu nasıl kader
Gene de emanetlerin açıyor kapıyı bana
Sarılıyor hepsı boynuma
Dünyalar benim oluyor ama
Sensizlikten hala sol yanım üşüyor anne
Bir gülüşünle ısıtsan sol tarafımı
Adın her gectiği mekanda
Buz tutuyor bedenim
Gün geçtikçe eriyor yüreğim
Duyuyorum kokusunu cennetinin Öldüğümde yanına gömsünler beni
Mekanımız cennet olsun meleğim...