Melankoli Şiiri - Esma Özdemir 3

Ertelenmeye mahkûmdur,
İmkânsız aşklar!
Konuşacak çok şey kalır yarınlara...
Birbirine kilitlenmekten ürker bakışlar;
Çöller suya
Tenler birbirine
O can, canâna hasretlik çeker
Asırlar boyu..!
Bir âna sığmayacak kadar
Yüklüdür sözler...

Issız bahçelerde, gül rengi
Yanık türküler söyler, bülbül
Yorulmadan...
Sabahlara kadar, yine
Aynı aşkın serenadı...

Kavuşamamak, kaderidir oysa
Gül ve bülbülün!..
Özlemlerdir, sevdayı yücelten!
Gül, bir dağda biter
Yapayalnız!
Bülbül, ayrı dala konar
Gülden habersiz...
Dokunamamak vardır
Kutsal aşkların kaderinde!
Sarılamamak
Doyasıya gecelerce...
Koklamamak
Bir gül gibi
İçine çekercesine
Hep arzulamak vardır
En büyük sevdaların hikâyesinde.

Ah edip yanmaksa
Kalbimin yazgısı canım
Ben de ah çekerim her gece
Sabahlara kadar
Seni düşündüğüm saatlerde!
Gözlerini
Gözlerimin içine
Ellerini
Ellerimin üstüne
Yüreğini
Yüreğimin baş köşesine koyar
Hayalinle avunurum yine!

Koskoca evrende
Sen bir dünyada
Ben başka bir alemde
Olsak da ne çıkar, canım!
Yer-gök ve yıldızlar...
Herşeyi ve ikimizi yaratan
Tanrı...
Şahit değil mi
Ölümsüz aşkımıza!...