Canikom...
Diye başlardı mektupların
Sonra sevgini özlemini anlatırdın.
Kahroluşlarını gecenin karanlığında
Yanlızlığını.
Ve hepsinden güzeli
Yaşanan aşkımızı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




etkileyici!
Şu mektuplar adını bıle özlemişiz oysa ne kadar rahat anlatılırdı aşklar sevgiler ne heyecanla beklenırdı cevaplar işte anadoluda aşkların bir parcası ıdı mektuplar cok nefıstı yuregınıze saglık saygılarımla.
selami
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta