MEKÂN
Sen var iken kış uğramaz gönlüme
Çiçek oldum, dalı mekân eyledim
Konuverdim menekşeye sümbüle
Arı oldum, balı mekân eyledim
Kaderime küstüm sana küsmedim
Ayrı düştük ümidimi kesmedim
Sensizliğe isyan ettim susmadım
Mecnun oldum, çölü mekân eyledim
Bir gülüşü esirgeme nazlı yar
Sevmek için ömür kısa vakit dar
Aklım aldı saçındaki sırmalar
Zülüf oldum, teli mekân eyledim
Sevdam bitmez koca ömür bitse de
Deli gönül binbir acı tatsa da
Dikenleri yüreğime batsa da
Bülbül oldum, gülü mekân eyledim
Duyguları satırlara dökerken
Nefretleri benliklerden sökerken
Yüreklere aşk tohumu ekerken
Sevgi oldum, dili mekân eyledim
ŞENTÜRK DURSUN
Şentürk Dursun
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 15:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!