Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Devlet yıkılsın der, soysuzun biri!
Ağzından şer akar, kusar zehiri
Kimin hesabına salya saçıyor;
Maksat belli, kimden almış emiri.

Bu gavur iyce azdı, soyunu kurut, Ya RAB.
Yurtları, yuvaları topyekün olsun harap.

Dünyayı karıştıran malum beşin, irisi
Yerin dibine batsın zalimin her birisi

Gitme, be utangaç tutkunum sana;
Gözündeki bağı çöz deyiverdi.
Kulaklarını aç, bana bak bana;
Yok mu sende bir çift göz deyiverdi?

Yalvarıp, yakarıp boşa yorulma;
Hâlden anlayana söze gerek yok.
Güle kızıp, dikenlere sarılma;
Yapmacık gülüşe, yüze gerek yok.

Dolar molar deyipte, cebi dolduran alçak!
Halkı tokatlayıp da, düşman güldüren alçak.
Sen kimsin, kiminlesin, bu ülkede işin ne?
Milletin sinesine bıçak daldıran alçak.

Kur'u bahane edip, stokçuluk yaparsın.

Karı, koca birbirine girmişler;
Sordum; Beni kırıp, üzen bu dedi.
Birisiyle yazışırken görmüşler;
Esas başkasına yazan bu dedi

Kışı gören elbet bekler baharı
Çiçeği bulunca bal yapar arı
Sevilmeden sevmek esas zor olan;
Sevilip de sevmek herkesin kârı

Mehmet Postallı / 2026

Kalktı mı ortadan ne? Şefkat, vicdan, methamet!
Doyumsuzluk revaçta; nerde Şükür, kanaat
Belki de bu sebepten yağmaz özlenen yağmur;
Bütün bunları görüp, sabretmek zor zanaat

Ne oluyor bilmem verdiğin söze;
Sürekli tarihler şaşıyor Leyla
Nasip olacak mı, gelmek yüz yüze?
Gün karşı dağları aşıyor Leyla

Ben seni nasıl görürüm,
Uykumdaki düş olmasa
Yana yana arar mıyım?
İçimde ataş olmasa

Hak vergisidir şu halin