Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

İstanbul nimetmiş adam biliyor!
İhya etmediği kimse kalmamış.
Her işi düşenden haraç alıyor;
Valiz battal boymuş koy koy dolmamış

Seni bahşedene şükürler olsun
Seviyorum seni gül yüzlü Güzel
Eviniz, gönlünüz neşeyle dolsun
Mevlâ'm düşürmesin bağına gazel.

On yıl önce bugün verdik toprağa;
Hasretin koca bir dağ babacığım.
İplik iplik yaşlar indi yanağa;
Gözlerimde yoktur bağ babacığım.

Bambaşka bir sene oldu;
Baharda kışı yaşadık.
Meyveler, çiçekler dondu;
Baharda kışı yaşadık.

Şu kepazeliğe bakar mısınız?
Hep ünlüler karakola döküldü
Geceye bir ışık yakar mısınız?
Saklı suçlar çorap gibi söküldü

Marifetli bir el taş attı suya

Bâki olan, Mevlâ'dır, yaratılanlar fanî
Bizden önce gelenler, şimdi nerede, hani?
Gücü, kudreti, malı, makamı tam olsa da;
Azrâil çıkar gelir, kimse olamaz mâni.

Başörtülü bir tercüman;
Hazımsızları çatlattı.
Hoşgörü oldu toz, duman;
Balonu erken patlattı.

Batı, bataklığa dönüşmüş meğer
Dinsiz beyinleri küf örmüş meğer
Her türlü rezalet, canilik orda;
Pis vicdanlarına kurt düşmüş meğer

Bu nasıl bir mantık, be hey avanak;
Devleti suçlamak, katile destek!
Bölücü güruha tutarsın çanak;
Zerre arıyorsun, gözünde mertek.

Mazlumlar bir yerde işkence görse;
Yüreğimi sancı tutuyor Bilal
Güçlü olan garibanı ezerse;
Paslı çivi gibi batıyor Bilal

Kötülere bakıp kuruyor kanım