Mumlar eridi birer birer
Söndürüldü şehrin tüm ışıkları sessiz
Usul usul bakıyorum penceremden sensizliğe
Neydi yine nereden çıkageldi bu hain karanlık
Her gece gene sensiz seni düşünürken penceremde
Yine aynı ses yine sensizlik
Yine yağıyor damla damla güz pencereme
Ağır ağır eteklerime vuran rüzgar gibi
Ey aşk sen işte böyle ıslatırsın adamı
Dört mevsim yağmurlu bahçelerinde
Ve tek sen yakarsın böyle insanı gecenin bi ortası düşlerinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!