Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
MERHABA DOSTLAR,
Ben Nabi Küçük. 1975 yılında Sivas’ın Gürün ilçesinde doğdum. İlkokulu ve ortaokulu Güründe okudum. Çocukluk ve ilk gençlik dönemim, Sivas’ın bu şirin ilçesinde, dere kenarında mütevazı bir evde geçti. Günün her vaktinde o derenin sesiyle dinlendirirdik ruhlarımızı. Geceleri anne olur ninni söylerdi bize. Mevsimlerin hikayesini de ondan dinlerdik. Sonbahar geldi mi son yaprakları taşırdı, güz renginde. Kışınsa bir başka güzelliğe bürünür, kenarlarında buzdan şekiller oluşur ...
