Mümkündür mutluluk
Esen bir sabah rüzgarı
Ruhuma bir serinlik
Yollar sakin, deniz durgun
Kuşlar telaşeli
Toprak uykuda
Diriler içinde ey yalnız ölü
Camdan kalbi sevdiğinden burkulur
Sırtında acıyla bu ıssız çölü
Geçemezsin sevilenden korkulur
Vakit geç oldu yolu beklemez
Bana papatya bırakmış deli kız.
Örgü örgü saçları,
Hüzünlü gözleri...
Görmedim sanıyordu,
O ürkek bakışları,
Sevdalı gülüşleri.
Nar-ı aşkın mıdır yanar içimde?
Toprağa duyduğun firkatin midir?
Acıyı tadıp da binbir biçimde,
Seni tene tutan şefkatin midir?
Bilir her hâlini yüce yaradan.
Tutamazsa elini, yanar ellerim.
Küsüp de bu dünyaya, susar dillerim.
Ayrılığı kalbimde, ölüm bellerim.
Git diyen dudakların yalan söylüyor.
Git deme gönlüme ağır yaradır
Biz gururlu kaybedenleriz
Açarak kanadımızı
Sevgiyle aldığımız
Yaralar var bizim
Siz ağacını koparırken
Bir zafer narasıyla
Yürümediğim yollar birikti içime
Adım adım, fersah fersah.
Ne zihnim bu yükü taşır,




-
Mehmet Mujde
Tüm YorumlarŞiirlerimi değerlendirir misiniz?