Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
1996 Yılının bahar akşamı, her yaprakta bir çiğ tanesinin olduğu saatlerde yoksul bir ailede dünyaya geldim. Hayat benden çoğu eşi dostu kopardı. Erken vakitte köyden istanbula göçtük. 11 yaşımda teksil hayatında tabiri caiz ise ayakçı olarak başladım 15 yaşımda gördüğüm gazete kupürlerindeki şiirlerin vesilesi ilile yazmaya başladım. 24 yaşındayım ve halen yazıyorum.
