Mecbur değilsin ağlamaya
Zorlama gözyaşlarını,
Yazık gözpınarlarına!
Zoraki kederlenemez insan
Bırak, mutsuzu oynama!
Mecbur değilsin kahkahalar atmaya,
Dudakların gülse neye yararki?
Ele verdikten sonra,
Gözlerindeki hüzün seni!
Helede sahte oynaşmaların,
ciğeri beşpara etmeyen edepsizlerle,
Bırak boşuna ketumu oynama!
Güçsüzde düşebilirsin zaman zaman
Sonuçta insansın unutma!
Mevlanayı,da hatırla;
"Ya göründüğün gibi ol,
Yada olduğun gibi görün..
İşin özü bu aslında!
Yaşadıkların yaşattıkların sana,
Bir ömür yeter nasılsa.
Kayıt Tarihi : 9.05.2016 04:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!