Mazi Şiiri - Asuman Taşbulak 2

Varmış seni kaderde tanımak.
Sen yaşarken bu âlemde, gülüşünü uzak şehirlerden seyretmekmiş.
Derinden gelse de ilham yüreğime; aramamakmış, aksine derin düşünmek, sakınmakmış zihnimin “ya şer olursa” düşüncesinde.
Zaman geçmiş, yıllar olmuş; dua ederken vaktimiz dolmuş.
Secdede seni anarken, mutlu ol diye nasibine kendi ellerimle yol açmakmış.
“Ya ben isem?” diye öncesinde…
Yetişememekmiş senli yarınlara.
Kaldı bende, senli buruk bir hikâyede; nemli gözlerle, yine “mutlu ol” diye bir mâzi şimdilerde...