Uzaktan izler beni karıncalanan ışıklar,
Gözlerindeki ışıkları uzaklarda bıraktığından beri,
Yakından yankılanır ağlayan keman sesin,
Sesini gönüllen duyup gönlümde sakladığımdan beri.
Gönül oldu mu tek cümlenin mânâsıyla beyaban,
Daha yere düşmeden kuruyan gözyaşlarına inat,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta