Gece öyle karanlıktı ki,
gözlerim karardı, bedenim sarsıldı.
Seni düşündüm mavide,
uzandım ellerine.
Ruhum gözlerinde ışıdı,
karanlıklar bir bir aydınlığa döndü.
Şimdi ellerimiz tutuştu
gökyüzünün maviliğinde.
Sarıl bana sevgilim, kal bu mavide,
bu ışık sönmesin.
Yiğit Metin Sevindik
Kayıt Tarihi : 6.11.2026 02:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!