Deli mavi ve anaç yeşilin arasında nasıl da kayıyordu pembe hayatımız,
Bize dokunmadan, taşlara sürtmeden,
İstediğim tamda bunun gibiydi,
Uyku hangi mağarada saklandın bu saatte?
Ağzımda paslı bir hasretin son yudumunu çalkalıyorum
Artık dışarı çıkması zor gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta