unuta mı yorsun ama alışıyorsun, sevdiği şarkıları,
gittiği filmleri,gece üzeri açık mı diye düşünüyorsun.
sonra bir akşam bu şehrin bir caddesinde kolunda annesi yüzünde melekleri
kıskandıran bir çift pırlantası ile karşına çıkıyor hiç ummadığın an da,
her hücren ile bu evrenin köşelerine dağılıyorsun tam da toparlandım dediğim an da. o beş adım
yedi saniye yine onlarca şiir.
tonlarca özleme eş değer.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta