Nazarın geçiyor en dokunaklı yanımdan.
Uzak yağmurların iç bulanıklığında üşüyor düşler.
Kahverengiye bulanmış adımlarımda,
Kaldırımlarda büyüyen, kriz anten çiçeği gözlerin…
Varoş soluklu tiryaki kuşkular,
En muamma türküyü fısıldıyor kulaklarıma.
Yokluğuna yıkılıyor bir garip hüzün.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta