Sen beni şu dünyada,
Ruhum olmadan bıraktın.
Sen çarenin tüm renklerini
Ve çaresizliğin en kör
En vicdansız renklerini
Gözlerimde yaşlarla tattırdın.
Yazık oldu bize, vazgeçiyorum
Anlamadı sahiden gittiğimi
Merak da etmez ya beni
Unuttu gözlerimin rengini
Nadiren bakardı onlara, fakat
Kimdi o yanındaki güzel kız?
Elini tuttun mu, sarıldın mı sıkıca?
Göreyim diye kırk takla attığım,
Vurgunu olduğum gülüşün mesela?
Daha ne yapmalıydım kıymetlim sana?
Ah, benim biricik nazende çiçeğim!
Nadidem Mehru, aşkı ki bana haram,
Haram, öyle ki oldukça yakın bana
Affet mevlam, günahlar içerisindeyim...
Görse kanar yarası durmaz kalbin...
Aşk Nare, benzer mi bir şeye?
Seninki hırçın sular gibi fikrimce
Nerde olduğunu söyleyemez kimseye
Biraz da bencil lakin, ben sencilim...
Beni bilmem, yalnız sen varsın heybemde
O gün çarpmasaydın gözüme
Görmeseydim seni, bakmasaydım
Fakat beni bekleyen bir hikâye,
Yaşanmamış günler vardı gözlerinde
Ya olmasaydın içime doğan güneş
Bugün ölümü gördüm,
Dağıldı kanlar, ben güldüm.
Oradaki umutsuz ağıtlarda;
Gözyaşları bağlandı zihnime,
Onlarsa kayboldular yavaşça,
Havaya süzülen ruhumun yanında.
Olur ya, bir gün ayrı düşeriz
Olur ya, kokunsuz uyurum geceyi
Ve sabah tanrı korusun ki
Sensiz açarım gözlerimi
Olur ya, o kara günü görürüz
Beyazsın, bembeyaz
Hayallerimden daha saf
Sulardan daha berrak gibi
Senin gözlerin de beyaz
Kuzeydesin, en kuzeyde
Beni bekle sevgilim aşk hala var
Hiç acımadı şu nankör limanlar
Yelkenlerim yalnız sana sırnaşık
Yalnız Ege'de kopmaz fırtınalar
Ne özlemişim Ege'nin sularını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!