Mavi
Neden dedi,
"Neden,bu maViye Aşkın?"
"Öldü." dedim.
Beni maViliğimle baş başa bıraktı.
Gökyüzü,maVi.
"Ya gece olunca?",
"Yıldızlar" dedim.
"Güneşten,maViden parlak yıldızlar."
somurtma öyle dedi.
Bilmez,
yıldızlar ölünce gülümser,
çiçekler koparınca kokar ,
bedenim toprağın altında özgür olur.
Ama ruhun, ah be aşkım,
o hep benimle yaşar, ben hep seninle ölürüm.
Kayıt Tarihi : 26.5.2019 01:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
31.05.18
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!