Mavera, yüzün bahçesidir ümitlerin,
Gökyüzü titrer üzerine anne şefkatiyle,
Gülüşüne siner papatya kokusu...
Mavera, yokluğun siyahıdır kandillerin,
Sensizlik tohumken erir dudaklarımda,
Gözlerinde diner yüreğimin acısı...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta