Henüz değmemiş kire, paslı dünyaya,
Gözlerinde gökyüzü, mavi bir rüya.
Ne yalan bilir dili, ne hile hurda,
Melekler imrenir duruşuna şurda.
Avucunda saklar kurumuş bir dalı,
Sanırsın dünyada en büyük varlığı.
Düşse de kanasa o minik dizleri,
Bir öpücükle geçer bütün izleri.
Kötülük nedir bilmez, herkesi dost sanır,
Bir gülüşle barışır, bir sözle inanır.
Uykusunda gezinir masal atları,
Tertemiz beyazdır hayat katları.
Zaman dursa keşke o saf yaşında,
Hüzün rüzgarları esmese başında.
Dünyanın en berrak, en pak aynası,
Bir çocuğun kalbidir, cennet tarlası.
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 14:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!