Masumane hayalleri vardır insanın, aşık olur sever evlenir üç beş çocuğu derken yaşlanır gider.. Sadakat kalır geride ve saygı bir de o birbirlerine hiç gösteremedikleri sevgiler.. Senin içinin masumiyetini gördüğüm günde kaldı aklım, ana yavrusuna omuz açmış, yavru anasına sığınmışken gördüm gözlerindeki üç beş damla inceden yağan yaşları…. Görünce sendeki beni “biz” olabilmeliyiz dedim.. Aşık olmayız belki, evlilik çoktan hayal, üç beş çocuk şöyle bir kenarda dursun da, masumiyetin kalsın geride.. Ben omzumda yer yapabilmeliyim sana, sen sığınabilmelisin bana ve taşa dönmemeli huzur bulduğun o tek yer.. Belki anne sevgisi veremez yüreğim ama taşır yüreğinde seni bir ömür benliğim..
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta