Geceyi aydınlatan ay vuruyor pencereme,
Ve ben dalıyorum kapkara gecede masmavi hayallere…
Önce bir kuş oluyorum Güneydoğunun yüksek dağlarında,
Sonra bir kelebek alabildiğine yeşil Ege Ovalarında,
Belki bir martı İstanbul Boğazında…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta